.::یادت نره دوست دارم::.

نامه ای به خدا

folox — Sun, 29 Jun 2008 12:20:59 GMT

یک روز کارمند پستی که به نامه هایی که آدرس نامعلوم دارند رسیدگی می کرد متوجه نا مه ای شد که روی پاکت آن با خطی لرزان نوشته شده بود نامه ای به خدا!
با خودش فکر کرد بهتر است نامه را باز کرده و بخواند .

در نامه این طور نوشته شده بود :
خدای عزیزم بیوه زنی 83 ساله هستم که زندگی ام با حقوق نا چیز باز نشستگی می گذرد . دیروز یک نفر کیف مرا که صد هزار در آن بود دزدید . این تمام پولی بود که تا پایان ماه باید خرج می کردم . یکشنبه هفته دیگر عید است و من دو نفر از دوستانم را برای شام دعوت کرده ام . اما بدون آن پول چیزی نمی توانم بخرم . هیچ کس را هم ندارم تا از او پول قرض بگیرم . تو ای خدای مهربان تنها امید من هستی به من کمک کن . کارمند اداره پست خیلی تحت تاثیر قرار گرفت و نامه را به سایر همکارانش نشان داد . نتیجه این شد که همه آنها جیب خود را جستجو کردند و هر کدام چند تومانی روی میز گذاشتند . در پایان 96 هزار جمع شد و برای پیرزن فرستادند . همه کارمندان اداره پست از اینکه توانسته بودند کار خوبی انجام دهند خوشحال بودند . عید به پایان رسید و چند روزی از این ماجرا گذشت . تا این که نامه دیگری از آن پیرزن به اداره پست رسیدکه روی آن نوشته شده بود: نامه ای به خداهمه کارمندان جمع شدند تا نامه را باز کرده و بخوانند . مضمون نامه چنین بود
خدای عزیزم . چگونه می توانم از کاری که برایم انجام دادی تشکر کنم . با لطف تو توانستم شامی عالی برای دوستانم مهیا کرده وروز خوبی را با هم بگذرانیم . من به آنها گفتم که چه هدیه خوبی برایم فرستادی البته چهارهزار آن کم بود که مطمئنم کارمندان اداره پست آن را برداشته اند .

تولد 2 سالگی

folox — Fri, 23 May 2008 07:51:32 GMT

دو ساله شدی چه زود ...

سلام

دلم میخواست آخرین روز یک سال کبیسه بدنیا می اومدم ... اونوقت هر چهار سال یکبار برای خودم تولد میگرفتم !!! ... شاید اینجوری درد بزرگ شدن و فهمیدن چیزهایی که به بزرگها مربوط میشه رو کمتر می کشیدم .خیلی رویایی بود ... اینجوری هر چهار سال یکبار از فراموش کردن روز تولدم توسط اونهایی که دوستشون دارم ناراحت میشدم ...

روز تولد وبلاگم میخوام برای خودم یه هدیه بخرم ... راستش هنوز به نتیجه نرسیدم که چی بخرم ... شاید اصلا چیزی نخرم ... فکر می کنم یه تولدت مبارک کافی باشه ... چون اصلان حوصله ندارم

تو این دوسال چند بار وبلاگمو تعطیل کردم ، چند بار با همکاری به روزش کردیم ، یه بار هکم کردن و...

مطمئنم وبلاگم از دستم ناراحته چون صاحب خوبی براش نبودم

اما دیگه میخوام جبران کنم دیگه میخوام یه صاحب خوب براش باشم اصلان صاحب نه یه دوست خوب که همه ی دردامو بهش گفتمو الان سبک شدمو خیالم راحته راحته که دهنش قرصه قرصه

این کیک تولد وبلاگمنوش جانتون

اینم یه داستان

بالهایت کجا هستند؟
پرنده بر شانه هاي انسان نشست . انسان با تعجب رو به پرنده كرد و گفت : اما من درخت نیستم تو نمیتواني روي شانه ي من آشيانه بسازي .
پرنده گفت : من فرق درخت ها و آدم ها را خوب مي دانم . اما گاهي پرنده ها و انسان ها را اشتباه می گیرم
انسان خنديد و به نظرش اين بزرگ ترين اشتباه ممكن بود .
پرنده گفت : راستي ، چرا پر زدن را كنار گذاشتي ؟
انسان منظور پرنده را نفهميد ، اما باز هم خنديد .
پرنده گفت : نمي داني توي آسمان چقدر جاي تو خالي است . انسان ديگر نخنديد . انگار ته ته خاطراتش چيزي را به ياد آورد . چيزي كه نمي دانست چيست . شايد يك آبي دور ، يك اوج دوست داشتني .
پرنده گفت : غير از تو پرنده هاي ديگري را هم مي شناسم كه پر زدن از يادشان رفته است . درست است كه پرواز براي يك پرنده ضرورت است ، اما اگر تمرين نكند فراموشش مي شود .
پرنده اين را گفت و پر زد . انسان رد پرنده را دنبال كرد تا اين كه چشمش به يك آبي بزرگ افتاد و به ياد آورد روزي نام اين آبي بزرگ بالاي سرش آسمان بود و چيزي شبيه دلتنگي توي دلش موج زد .
آن وقت خدا بر شانه هاي كوچك انسان دست گذاشت و گفت : يادت مي آيد تو را با دو بال و دو پا آفريده بودم ؟ زمين و آسمان هر دو براي تو بود . اما تو آسمان را نديدي .
راستي عزيزم ، بال هايت را كجا گذاشتي ؟
انسان دست بر شانه هايش گذاشت و جاي خالي چيزي را احساس كرد . آن گاه سر در آغوش خدا گذاشت و گريست !!!!!
اي خدا مي شود بازهم به ما بالهايمان را بدهيم

کلاغ

folox — Mon, 28 Apr 2008 12:09:11 GMT

کلاغ لکه ننگی بود بر دامن آسمان و وصله ناجور بر لباس هستی و صدای ناهموارو نا موزونش خراشی بود بر صورت احساس.

با صدایش نه گلی میشکفت نه لبخندی بر لبی می نشست.صدایش اعتراضی بود که در گوش زمین می پیچید.

کلاغ خودش را دوست نداشت و بودنش را . کلاغ فکر میکرد در دایره قسمت نازیبایی ها تنها سهم اوست و کلام احسن عبارتی است که هرگز او را شامل نمی شود.

کلاغ غمگینانه گفت:کاش خدا این لکه سیاه را از هستی میزدود و بالهایش را بست تا دیگر آواز نخواند.

خدا گفت:"صدایت ترنمی است که هر گوشی آن را بلد نیست فرشته ها با صدای تو به وجد می آیند.سیاه کوچکم بخوان. فرشته ها منتظر هستند." و کلاغ هیچ نگفت.

خدا گفت:"سیاه چنان مرکب که زیبایی را از آن مینویسند و تو این چنین زیبایی ات را بنویس و اگر نباشی جهان من چیزی کم دارد خودت را از آسمان دریغ نکن."و کلاغ باز خاموش بود.

خدا گفت:" بخوان برای من. این منم که دوستت دارم سیاهی ات را و خواندنت را."

وکلاغ خواند.

این بار اما عاشقانه ترین آوازش را خواند و خدا گوش داد . . .

خداتون رو دوست داشته باشین اون عاشق شماست.

کوزه

folox — Tue, 15 Apr 2008 08:42:18 GMT

سالها قبل میرابی بود که همه روزه وظیفه پر کردن حوض دربار را بر عهده داشت ، میراب را دو کوزه بود که یکی سالم و دیگری را روزنه هایی بود . هر روز که برای پر کردن کوزه ها میرفت نصف آب کوزه سوراخ میریخت . یک روز به هنگام استراحت صدایی از کوزه معیوب برخاست : ای میراب ! مرا چه سود به کار تو ؟ مرا کنار بگذار و کوزه دیگری اختیار کن . میراب به پشت سر کوزه اشاره کرد و گفت : تمامی گل ها و سبزه هایی که در اطراف راه دربار روییده اند از سر جود توست ، آن وقت جواب آنها را چه دهم ، ناسالمی تو اگر چه مرا خسته می کند ولی در عوض چنین منظره زیبایی را به وجود می آورد . آیا کوزه سالم توانایی چنین کاری را دارد؟

همسفر

folox — Thu, 03 Apr 2008 17:40:31 GMT

کشتی در طوفان شکست و غرق شد . فقط دو مرد توانستند به سوی جزیره کوچک بی آب و علفی شنا کنند و نجات یابند . دو نجات یافته دیدند هیچ نمیتوانند بکنند ، با خود گفتند بهتر است از خدا کمک بخواهیم . دست به دعا شدند . برای اینکه ببینند دعای کدام بهتر مستجاب می شود به گوشه ای از جزیره رفتند . نخست از خدا غذا خواستند . فردا ، مرد اول ، درختی یافت و میوه ای بر آن ، آن را خورد . سرزمین مرد دوم چیزی برای خوردن نداشت . هفته بعد ، مرد اول از خدا همسر و همدم خواست ، فردا کشتی دیگری غرق شد ، زنی نجات یافت و به مرد رسید . در سمت دیگر ، مرد دوم هیچکس را نداشت . مرد اول از خدا خانه ، لباس و غذای بیشتر خواست ، فردا به صورتی معجزه وار ، تمام چیزهایی که خواسته بود به او رسید . مرد دوم هنوز هیچ نداشت . دست آخر مرد اول از خدا کشتی خواست تا او و همسرش را با خود ببرد . فردا کشتیی آمد و در سمت او لنگر انداخت ، مرد خواست بدون مرد دوم ، به همراه همسرش از جزیره برود . پیش خود گفت : مرد دیگر حتما شایستگی نعمتهای الهی را ندارد ، چرا که درخواستهای او پاسخ داده نشد ( پس همینجا بماند بهتر است ) . زمان حرکت کشتی ، ندایی ازآسمان پرسید : چرا همسفر خود را در جزیره رها میکنی ؟ پاسخ داد : این نعمتهایی که به دست آورده ام همه مال خودم است ، همه را خود درخواست کرده ام . درخواستهای او که پذیرفته نشد ، پس لیاقت این چیرها را ندارد . ندا ، مرد را سرزنش کرد : اشتباه میکنی . زمانی که تنها خواسته او را اجابت کردم ، این نعمتها به تو رسید . مرد با حیرت پرسید : از تو چه خواست که باید مدیون او باشم ؟ از من خواست که تمام خواسته های تو را اجابت کنم .

همسفر

folox — Sun, 02 Mar 2008 13:18:18 GMT

folox — Wed, 13 Feb 2008 12:27:02 GMT

من يه شكلات گذاشتم توي دستش... اون يه شكلات گذاشت توي دستم... من بچه بودم... اون هم

بچه بود... سرم رو بالا كردم... سرش رو بالا كرد... ديد كه منو ميشناسه... خنديدم... گفت "دوستيم؟" ... گفتم "دوست دوست" ... گفت "تا كجا؟" ... گفتم "دوستي كه تا نداره" ... گفت "تا مرگ!" ... خنديدم و گفتم "من كه گفتم تا نداره" ... گفت "باشه ، تا بعد از مرگ!" ... گفتم "نه ، نه ، نه! تا نداره" ... گفت "قبول ، تا اونجا كه همه دوباره زنده ميشن... يعني زندگي بعد از مرگ... باز هم با هم دوستيم... تا بهشت... تا جهنم... تا هر جا كه باشه من و تو با هم دوستيم" ... خنديدم و گفتم "تو براش تا هر جا كه دلت ميخواد يه تا بذار... اصلا" يه تا بكش از اين سر دنيا تا اون دنيا... اما من اصلا" تا نميذارم" ... نگاهم كرد... نگاهش كردم... باور نمي كرد... ميدونستم... اون مي خواست حتما" دوستي مون تا داشته باشه... دوستي بدون تا رو نمي فهميد...

گفت "بيا براي دوستي مون يه نشونه بذاريم" ... گفتم "باشه ، تو بذار" ... گفت "شكلات... هر بار كه همديگه رو مي بينيم يه شكلات مال تو ، يكي مال من... باشه؟" ... گفتم "باشه" ... هر بار يه شكلات ميذاشتم توي دستش... اون هم يه شكلات توي دست من... باز همديگه رو نگاه مي كرديم... يعني كه دوستيم... دوست دوست... من تند شكلاتم رو باز مي كردم و ميذاشتم توي دهنم و تند تند اونو مي مكيدم... مي گفت "شكمو! تو دوست شكمويي هستي!" ... و شكلاتش رو ميذاشت توي يه صندوق كوچولوي قشنگ... مي گفتم "بخورش!" ... مي گفت "تموم ميشه... ميخوام تموم نشه... براي هميشه بمونه" ...

صندوقش پر از شكلات شده بود... هيچكدومش رو نمي خورد... من همش رو خورده بودم... گفتم "اگه يه روز شكلاتهات رو مورچه ها بخورن يا كرمها ، اون وقت چيكار مي كني؟" ... گفت "مواظبشون هستم" ... مي گفت "ميخوام نگهشون دارم تا موقعي كه دوست هستيم" ... و من شكلات ميذاشتم توي دهنم و مي گفتم "نه ، نه! تا نداره... دوستي كه تا نداره" ...

يه سال... دو سال... چهار سال... هفت سال... ده سال و بيست سال شده... اون بزرگ شده... من بزرگ شده م... من همه ء شكلاتها رو خورده م... اون همه ء شكلاتها رو نگه داشته... اون اومده امشب كه خداحافظي كنه... ميخواد بره... بره اون دور دورها... ميگه "ميرم ، اما زود بر مي گردم" ... من ميدونم ، ميره و بر نمي گرده... يادش رفت شكلات به من بده... من يادم نرفت... يه شكلات گذاشتم كف دستش... گفتم "اين براي خوردن" ... يه شكلات هم گذاشتم كف اون دستش... گفتم "اين هم آخرين شكلات براي صندوق كوچيكت" ... يادش رفته بود كه صندوقي داره براي شكلاتهاش... هر دو رو خورد... خنديدم... ميدونستم دوستي من تا نداره... ميدونستم دوستي اون تا داره... مثل هميشه... خوب شد همه ء شكلاتهام رو خوردم... اما اون هيچكدومشون رو نخورد... حالا با يه صندوق پر از شكلات نخورده چيكار مي كنه؟!

بازگشت

folox — Tue, 12 Feb 2008 09:10:43 GMT

سلام

خوبین دلم براتون تنگ شده بود

وبلاگمو پس گرفتم

به زودی برمیگردم و یه داستان دیگه میزارم.

یا علی

هک

folox — Fri, 04 Jan 2008 09:43:18 GMT

این وبلاگ هک شد

ایمیل : hitman_2007_r@yahoo.com

بدرود تلخ برا خودم

folox — Sun, 21 Oct 2007 12:21:18 GMT

سلام !!!!

چطورین بچه ها ؟

امیدوارم که هیچ مشکلی نداشته باشید با خوبیو خوشی زندگی کنید .

اومدم اینجا تا از شماها تشکر کنم که اومدین به وبلاگم سر زدین البته باید عذر منم بپذیرید که گاهی وقتا نشد بیام .

راستی شاید این پست آخرین پستی باشه که تو وبلاگم گذاشتم ودیگه وبلاگ من که هر یه مدت یه بار به یکی پاسش میدادم دیگه تعطیل شه . البته باید زودتر از اینا تمومش میکردم گفتم شاید شرایط روحیم بهتر شه اما حیف که نشد .

نمیخوام به صورت تک تک از شما خداحافظی کنم چون بعضی خاطره ها برام زنده میشن که عذابم میدن پس از همین جا از همه ی شما خداحافظی میکنم و همتونو به خدای بزرگ میسپارم .

در پناه سایه آقا مرتضی علی