امیدوارم حالتون خوب باشه

خیلی از بچه ها از من سوال میکنن که چرا دیر به دیر مطلب میزاری تو وبلاگ

خوب جوابش سادست !

من به خاطره اینکه دانشگاه خارج از شهرم در اومدم نمیتوم زیاد بیام چون دسترسی به اینترنت ندارم .

تو ترم 1 هم یکی از همکارای وبلاگ نویس کمکم  میکرد که آدرس وبلاگش اینه     

 http://loveandheart.mihanblog.com

کمکم میکرد مطلابای از تاریخ 02/08/1385 تا تاریخ 15/09/1385 این همکاره عزیز تو وبلاگ میزاشت .

تو این مدت  6 تا داستان قشنگ تو وبلاگم گزاشت که جا داره همین جا ازاین همکار عزیز تشکر کنم

اما به دلیل اینکه دیگه اون همکار هم نمیتونه با من همکاری کنه مجبورم تنهایی ادارش کنم .

اما اینجا جا داره از چند تا از بچه خا تشکر کنم که تو این مدت منو تنها نزاشتن :

اول لز همه از صنوبر جون که همکارم بود تو یه مدت کوتاه اما فراموش نشدنی

ازعلی پسر خالم که خیلی کمک کرد

از حسین جون مریم جون که تازگی با هم وبلاگه حسین رو به روز میکنن

از هدی جون که دانشگاه آبادان در اومده  امیدوارم موفق باشه ( که یه شیرینی به من بدهکاره )

از امیر جون که وبلاگشو با فاطمه جون به روز میکنن

از مریم (خاطرات عشق ) که امیدوارم هر چه سریعتر به آرزوهاش برسه

از یاسی جون که تازگیا خیلی کم پیدا شده

از شبنم جون که امیدوارم به ایران برگرده

از سمیه جووووووووون که من وبلاگشو خیلی دوست دارم

از محدثه و ریحانه و احلام و شیرین ومریم  

از سامی جونم که وبلاگش برا یه مدت کوتاه تعطیل شده امیدوارم سریع برگرده

از عرفان جوووونم که من هنوز باورم نمیشه و من منتظر میمونم تا یه روز بیاد چون من دارم حسش میکنم

از بهار جون ، سهیل ، میلاد، مهدی که تازگیا با ابن دوستان آشنا شدم

و همه ی کسانی که اسمشون از قلم افتاده ( شرمندشونم ) و همه ی کسانی که به وبلاگم سر میزدن

خوب دیگه زیاد صحبت کردم اما باید زده میشدن ( واجب بود )

حالا هم یه داستان خیلی خیلی کوتاه میزارم

همتونم  به خدا میسپارم . با بای

رفتم خدا حاضر بود پس دست به به گناه نزدم.

در شهری دور افتاده، خانواده فقیری زندگی می کردند.

پدر خانواده از اینکه دختر 5 ساله اش مقداری پول برای خرید کاغذ کادوی طلایی

رنگ مصرف کرده بود، ناراحت بود .

 چون همان قدر پول هم به سختی به دست می آمد.

دخترک با کاغذ کادو یک جعبه را بسته بندی کرده و آن را زیر کمد گذاشته بود.

صبح روز بعد،دخترک جعبه را نزد پدرش برد و گفت: بابا، این هدیه ی من است .

پدر جعبه را از دختر خردسالش گرفت و آن را باز کرد.

داخل جعبه خالی بود!

پدر با عصبانیت فریاد زد:مگر نمی دانی وقتی به کسی هدیه می دهی باید

داخل جعبه  چیزی هم بگذاری؟

اشک از چشمان دخترک سرازیر د و با اندوه گفت: بابا جان، من پول نداشتم ولی

در عوض هزار بوسه برایت داخل جعبه گذاشتم.

چهره پدر از شرمندگی سرخ شد، دختر خردسالش را بغل کرد و او ر اغرق بوسه کرد .

دو دوست با پاي پياده از جاده اي در بيابان عبور مي کردند بين راه سر موضوع اختلاف پيدا کردندو به مشاجره پرداختند يکي از آنها از سر خشم بر چهر ديگري سيلي زد.
دوستي که سيلي خورده بود سخت آزرده شد ولي بدون آن که چيز ي بگويد روي شن هاي بيابان نوشت :
امروز بهترين دوست من بر چهره ام سيلي زد .
آن دو کنار يکديگر به راه خود ادامه دادند به يک آبادي رسيدند تصميم گرفتند قدري انجا بمانند .
و کنار برکه آب استراحت کنند ناگهان شخصي که سيلي خورده بود لغزيد و د ربرکه افتاد نزديک بود غرق شود که دوستش به کمکش شتافت و او را نجات داد بعد از آن که از غرق شدن نجات يافت برروي صخره اي سنگي اين جمله را حک کرد امروز بهترين دوستم جان مرا نجات داد .
دوستش با تعجب از او پرسيد بعد از ان که من با سيلي تو را آزردم تو آن جمله را روي شن هاي صحرا نوشتي ولي حالا اين جمله را روي صخره حک مي کني ؟
ديگري لبخندي زد و گفت وقتي کسي ما را آزار مي دهد بايد روي شن هاي صحرا بنويسيم تا باد هاي بخشش آن را پاک کنند ولي وفتي کسي محبتي در حق ما مي کند بايد آن را روي سنگي حک کنيم تا :
هيچ بادي نتواند آن را از يادها ببرد.